Voorwoord
Toen ik begon met het schrijven van Mijn verhaal, besefte ik iets dat me diep raakte: ik had
mijn ouders veel te weinig gevraagd over hun leven. Over hun jeugd, hun dromen,
de obstakels die ze hebben overwonnen en de momenten die hen hebben gevormd tot wie ze
waren. Nu ze er niet meer zijn, blijft er een leegte achter vol vragen die ik nooit zal kunnen
stellen. Die gemiste kans om hun verhalen te horen en te bewaren, blijft aan me knagen. Hoe
waardevol zouden hun herinneringen, ervaringen en inzichten zijn geweest, niet alleen voor
mij, maar ook voor mijn kinderen en kleinkinderen. Het is dat besef dat me aanzette om dit
in Mijn verhaal te schrijven.Ik wil voorkomen dat ik later dezelfde spijt voel over het niet
delen van mijn eigen verhaal.
Dit, weergegeven in Mijn verhaal, is een poging om mijn levenspad vast te leggen – de
momenten van vreugde, strijd, groei en verwondering – zodat mijn kind, kleinkinderen, en
misschien zelfs volgende generaties, een inkijkje krijgen in wie ik was en wat me heeft
gevormd. Het is mijn hoop dat ze, wanneer ze dit lezen, niet alleen meer zullen begrijpen van
mijn reis, maar ook herinnerd worden aan het belang van het stellen van vragen, het
koesteren van verhalen, en het bewaren van de ervaringen die ons binden door de tijd heen.
Met liefde en een open hart.
Willem
